Iran ervaart momenteel een landelijke internetafsluiting terwijl de wijdverspreide protesten in het hele land doorgaan. De internetmonitoringorganisatie NetBlocks meldde op 8 januari 2026 een bijna volledig verlies van internetverbinding in Iran, waarbij gegevens aantonen dat het verkeer daalde tot ongeveer 1% van het normale niveau. De verstoringen vinden plaats te midden van voortdurende demonstraties die eind december begonnen en nu hun tweede week ingaan, waardoor digitale communicatie en toegang tot informatie voor miljoenen burgers sterk worden beperkt.
De storing heeft de vaste en mobiele internettoegang in Teheran, Mashhad, Isfahan en andere grote steden beïnvloed, volgens meerdere monitoringsdiensten en getuigenrapporten. Lokale telefoondiensten zijn ook in delen van het land verstoord, wat de civiele communicatie verder beperkt. Waarnemers zeggen dat de omvang van de blackout onafhankelijke berichtgeving over de protesten belemmert en sociale mediaplatforms beperkt die normaal door Iraniërs worden gebruikt om realtime informatie te organiseren en te delen.
Internetmonitoringgegevens geven aan dat de daling in connectiviteit rond 20.00 uur lokale tijd op 8 januari begon, samenvallend met grote bijeenkomsten in steden na oproepen tot massale demonstraties. Netwerkanalyses door Cloudflare en NetBlocks toonden een scherpe daling van het verkeer aan, waardoor de meeste online diensten vanuit Iran niet meer toegankelijk waren. De overheid heeft de redenen voor de communicatiebeperkingen niet publiekelijk gedetailleerd.
De blackout weerspiegelt een patroon van internetcontrole door de Iraanse autoriteiten tijdens periodes van burgerlijke onrust. In eerdere protestgolven, waaronder grote demonstraties in 2019 en 2022, legden de autoriteiten gedeeltelijke of volledige internetverstoringen op om de informatiestroom te beperken, hoewel de huidige lockdown naar verluidt een van de meest ingrijpende is. Technische maatregelen in eerdere gebeurtenissen waren onder meer verminderde bandbreedte, het blokkeren van sociale platforms en gerichte disconnecties, strategieën waarvan critici zeggen dat ze de vrijheid van meningsuiting en beweging ondermijnen.
De gevolgen van de huidige sluiting reiken verder dan sociale media en boodschappen. Bedrijven die afhankelijk zijn van internetverbinding staan voor operationele uitdagingen, terwijl gewone burgers niet gemakkelijk nieuws kunnen raadplegen of met contacten in het buitenland kunnen communiceren. Sommige berichten suggereren dat satellietinternetdiensten zoals Starlink door een klein aantal gebruikers worden gebruikt om de black-out te omzeilen, hoewel deze diensten juridische en technische barrières ondervinden binnen Iran.
Demonstranten blijven zich verzamelen in stedelijke centra ondanks de digitale stroomuitval. Video’s die vóór de sluiting op open netwerken werden gedeeld, toonden grote menigten en gezangen tegen de regering, maar een onafhankelijke beoordeling van de volledige omvang van de demonstraties blijft moeilijk vanwege de communicatiebeperkingen. Internationale waarnemers en mensenrechtenorganisaties hebben hun bezorgdheid geuit dat het afsluiten van het internet ontwikkelingen ter plaatse zou kunnen verbergen en de verificatie van gemelde slachtoffers en arrestaties zou kunnen beperken.
De Iraanse regering heeft historisch gezien betoogd dat internetcontrole noodzakelijk is voor de nationale veiligheid tijdens onrusten, maar critici zeggen dat deze praktijk burgerlijke vrijheden onderdrukt en de transparantie belemmert. De huidige storing vindt plaats terwijl protesten over economische omstandigheden en politieke grieven aanhouden, zonder duidelijke tijdlijn voor het herstel van volledige internettoegang.