“Ben je dood?” is een in China ontwikkelde mobiele app die is gebouwd rond een eenvoudig inchecksysteem voor mensen die alleen wonen. De app vraagt gebruikers om op vaste tijdstippen te bevestigen dat ze veilig zijn en stuurt meldingen als de gebruiker niet reageert. Het is ontworpen voor situaties waarin iemand bewusteloos, gewond of anderszins niet in staat is om contact te krijgen, en waarin een gemiste check-in kan wijzen op een noodzaak van vervolg.
De belangrijkste functie van de app is een getimede prompt waarbij de gebruiker binnen een gekozen venster moet reageren. Als de gebruiker niet bevestigt, escaleert de app door vertrouwde contacten die zijn geselecteerd vooraf te informeren. Het idee is om een geautomatiseerde veiligheidsroutine te creëren die niet afhankelijk is van het onthouden van vrienden of familie te berichten, vooral tijdens periodes waarin ze reizen, alleen werken of gezondheidsproblemen beheren.
In tegenstelling tot draagbare apparaten die vertrouwen op bewegings- of valdetectiesensoren, hangt “Ben je dood?” af van het vermogen van de gebruiker om op een prompt te reageren. Dat maakt het meer een geplande welzijnscontrole dan een medisch monitoringsinstrument. Het betekent ook dat het systeem valse alarmen kan veroorzaken als een telefoon leeg raakt, meldingen vertraagd zijn of de gebruiker om dagelijkse redenen een melding mist. De bruikbaarheid van de app hangt af van instellingen, betrouwbare connectiviteit en of contacten bereid en in staat zijn snel te reageren wanneer er een melding wordt geactiveerd.
Het concept weerspiegelt een bredere trend in persoonlijke veiligheidstools die proberen beslissingen te automatiseren die normaal gesproken menselijk oordeel vereisen. Voor mensen die alleen wonen kan dat aantrekkelijk zijn als een manier om de tijd tussen een incident en iemand die merkt dat er iets mis is, te verkorten. Tegelijkertijd roept het vragen op over wat er gebeurt als een app onderdeel wordt van noodplanning en of gebruikers te veel vertrouwen hebben in een tool die op voorspelbare manieren kan falen.
Privacy is een andere zorg, omdat apps die gebaseerd zijn op noodmeldingen mogelijk gevoelige persoonlijke gegevens nodig hebben om te functioneren zoals bedoeld. Een systeem dat contact opneemt met vertrouwde personen kan namen, telefoonnummers en andere identificaties nodig hebben. Als gebruikers ook medische gegevens of noodnotities kunnen opslaan, wordt de informatie gevoeliger. Duidelijke afhandeling van gegevensopslag, toegang en -behoud wordt essentieel voor de vraag of zo’n app geschikt is voor mensen die mogelijk al kwetsbaar zijn.
Zelfs zonder een bevestigd beveiligingsincident kunnen privacyrisico’s ontstaan door vage databeleid of brede toestemmingen. Informatie die voor veiligheidsdoeleinden wordt gedeeld, kan nog steeds worden misbruikt als deze onveilig wordt opgeslagen, langer wordt bewaard dan verwacht, of buiten de bedoelde noodsituatie wordt gedeeld. Gebruikers realiseren zich mogelijk ook niet hoeveel informatie er wordt verzameld via instellingen, locatiediensten of contacttoegang, afhankelijk van hoe de app is geconfigureerd.
“Are You Dead?” benadrukt een opkomende categorie apps die tussen persoonlijke veiligheid en persoonlijke gegevens in staan. Het idee van een geautomatiseerde check-in kan in principe nuttig zijn, maar het hangt ook af van vertrouwen, transparantie en zorgvuldig gebruik. Voor mensen die dergelijke hulpmiddelen overwegen, kan het concept het meest effectief zijn wanneer het wordt behandeld als aanvulling op bestaande veiligheidsplannen in plaats van als vervanging ervan.